Saturday, May 12, 2007

အိပ္မက္ပန္းေတြ ပြင့္တဲ့သစ္ပင္(၆)

ည . . .ည . . .ဆို
ေဘာလံုးကြင္း အေရွ႕ဖက္ ပြဲၾကည့္စင္တစ္ခုစာေလာက္
ရွိတဲ့လူေတြ
မင္းအေၾကာင္းကို ၀ုိင္းၿပီး အိပ္မက္မက္ေနၾကေရာ့မယ္
ငါ . . .မနာလိုပါဘူးကြယ္
မနာလိုျခင္းသာ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ခင္း ျဖစ္မယ္ဆိုရင္
(အခ်စ္ေရ . . .)
ကမၻာ့ေျမပံုမွာ ႏွင္းဆီပြင့္ေတြပံုသာ ဆြဲလုိက္ေတာ့...


ရနံ႔ဟာ ပန္းပြင့္္ေတြကို ဖန္ဆင္းတယ္၊ ပန္းပြင့္ေတြဟာ သစ္သီးကို ဖန္ဆင္းတယ္။ သစ္သီးဟာ အခ်စ္ကို ဖန္ဆင္းတယ္ . . .
အခ်စ္ေရ ကံၾကမၼာစုန္ဆန္ျခင္းနဲ႔ မင္း ငါ့ကို ဖန္ဆင္းလွည့္ပါေတာ့ကြယ္ . . .
ငါ့ရဲ႕ အနမ္းေတြကို မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါတစ္ထည္ ရက္လုပ္တို႔ မင္းကို ဆက္သပါ့မယ္။ ေဆာင္းရာသီမွာ မင္း၀တ္ဆင္ဖို႔ရာ ေျခအိတ္တစ္စံုအျဖစ္နဲ႔ ငါ့လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဖက္ကို ဆက္သပါ့မယ္။ တမ္းတမိတုိင္း ငါ့အနီးထံပါးမွာ ေႏြးေထြးေမႊးပ်ံ႕လာတတ္တဲ့ မင္းရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတာ္ကို ကမၻာေပၚမွာ ပြင့္ပြင့္သမွ် ပန္းေတြနဲ႔ ငါပူေဇာ္ပါ့မယ္ . . . ။
ငါ့ရဲ႕ အလြမ္းႏွစ္ကူးမွာ ပန္းအသစ္အဖူးေတြနဲ႔ မင္းေပ်ာ္ေမြ႔ပါေတာ့ ျမနႏၵာ. . .။

မင္းဟာ ငါ့အတြက္
နကၡတ္တာရာအသစ္တစ္လံုး ျဖစ္တယ္ ျမနႏၵာ...
ၿပီးေတာ့ မင္းဟာအ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္တစ္ခုလို
ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကည့္႐ႈခ်င္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္
လွပေနသူလည္း ျဖစ္ေပရဲ႕...။


ငါလာခဲ့မယ္ ျမနႏၵာ၊ မနက္ျဖန္မနက္ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္မွာ မင္း ရဲ႕ နကၡတ္တာရာကို ငါ့ႏွလံုးသည္းပြတ္စံျမန္းရာ နန္းေတာ္နဲ႔ ဗလိနတ္စာပူေဇာ္လို႔ ငါလာခဲ့ပါမယ္္ ျမနႏၵာ။
ေစာင့္ေနပါ . . .
မနက္ျဖန္မနက္ .
အ႐ုဏ္တက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ... ။

- - - - - - -

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ အ႐ုဏ္တက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ တစ္ဘ၀လံုးစာ အိပ္ရာထ ေနာက္က်သြားခဲ့ပါတယ္ . . .။

(ႏုိ၀င္ဘာလ ၃၀၊ ၁၉၉၄)
မင္းခုိက္စိုးစန္